Blog

Go with the flow

De afgelopen tijd bevind ik me in een rollercoaster. Het werken op school gaat gewoon door. Tijdens de lessen geef ik regelmatig wat mindfulness lessen tussen door. Er is echter één klas waarin ik dit niet meer doe. Een paar leerlingen hadden moeite met de oefeningen en werden hierin gesteund door ouders. In die klas met jonge leerlingen geef ik de oefeningen niet meer, de groepsdruk was uiteindelijk denk ik te groot. Het leverde stress op en dat is de bedoeling natuurlijk absoluut niet. Voor het eerst dat ik dit meemaak, heel bijzonder. Maar in de overige klassen vinden leerlingen de oefeningen gelukkig nog steeds prettig. Ook de vtb lessen op de woensdagmiddag en vrijdagochtend zijn fijn. Op de galerie pagina heb ik net wat foto’s gezet van het groepje op de vrijdag. Het is een groepje van iets oudere jongens die zeggen zich een stuk meer ontspannen te voelen na deze lessen. Op de een of andere manier probeer ik op dit moment in balans te blijven. Dat valt niet altijd mee. Ik merk dat ik tijdens de lessen mindfulness op school, net als de leerlingen, in een meer ontspannen flow ben en dat voelt goed.

Vernieuwd blog

De laatste maanden heb ik minder op dit blog geschreven. De aanleiding hiervoor is een trieste. De wereld is op zijn kop gaan staan toen we te horen kregen dat Kees een kwaadaardige vorm van kanker met uitzaaiingen in zijn lijf heeft.

Kees heeft mijn blog nu zo aangepast dat ik er zelf in kan werken. In de oude uitvoering moest hij mijn tekst eerst omzetten in “html” waarna de tekst pas geplaatst kon worden. Nu typ ik rechtstreeks de verhalen in dit blog. Qua lay-out heeft hij het “oude” blog aangehouden en dat blijf ik mooi vinden. Wat ook is veranderd is dat ik niet meer zoals eerder zelf de tekst in het Engels vertaal, dat doet “google translate” nu voor me. Niet alleen in het Engels maar ook in veel andere talen. Ik kan niet checken of die vertalingen kloppen, ik hoop er maar het beste van en hoop dat de tekst zó wordt vertaald als ik het bedoel te zeggen. Mijn blog wordt ongeveer 50 keer per dag bezocht door bezoekers uit de hele wereld.

Alles gaat vreemd genoeg gewoon door: ik ga naar mijn werk en geef nog steeds veel mindfulness tijdens mijn lessen. Dat gaat als vanzelf, zoals altijd, al is evenzogoed niets meer hetzelfde.

 

Gouden bal

Aan het begin van de les met wat oudere leerlingen, vraag ik hen of ze de oefeningen nog thuis hadden gedaan. Dat hadden ze. Ellen vertelde dat ze de oefening met de gouden bal had geprobeerd thuis te doen, maar het was haar niet gelukt dezelfde sensatie in haar handen te voelen als tijdens de oefening op school. Ik vroeg de andere leerlingen hoe zij dachten dat zou komen, ze hadden geen idee. Ik vroeg aan Ellen wat ze precies had gedaan. Ze vertelde dat ze in haar slaapkamer op bed had gezeten en de oefening had gedaan: Maar ik voelde helemaal niets! Okay, zei ik, heb je op je ademhaling gefocust voordat je met deze oefening begon? Had je gedacht aan je houding? Stonden je voeten plat op de grond en was je rug recht? Had je je handen opgewarmd? Nee, eigenlijk had ze daar allemaal niet aan gedacht.

Deze les begon ik met de bodyscan, we deden een paar ademhalingsoefeningen zoals het langer en dieper maken van de ademhaling. Ze klapten op verschillende manieren in hun handen, we deden de rietstengel oefening, we spanden en ontspanden de spieren van de handen en vingers op het ritme van de ademhaling. En toen deden we de gouden bal oefening. Ellen werd blij: ze had de gouden bal weer gevoeld. Kwestie van huiswerk: oefenen!

De oefening

Je stelt je voor een harmonica beweging. Als je inademt breng je je handen zijwaarts uit elkaar, als je uitademt breng je je handen tot een centimeter naar elkaar toe. Herhaal deze beweging. Voel je vingertoppen, stel je een draad voor tussen je pinken, ringvingers etc. Voel de energie tussen je handen. Focus op je ademhaling. Dan breng je de handen naar elkaar toe alsof je een gouden bal in je handen hebt. Voel die gouden bal. Voel je handpalmen.

 

Rooster

Het nieuwe schooljaar is weer begonnen. Ik had gevraagd of ik geen mentor meer hoefde te zijn, ik zou iedere dag in een andere klas willen werken. Dat werd gehonoreerd, ik mag collega’s vervangen die een dag zorgverlof hebben of studieverlof of Bapo hebben. Ik mag dit jaar op de dinsdag een groep kinderen NT2 geven, Nederlands is hun tweede taal. ’s Middags geef ik een tweede klas les. De directeur vroeg me expliciet ook op die middag mindfulness te geven, dat is altijd leuk. Op woensdag heb ik een eerste klas en ’s middags twee uur vrijetijdsbesteding mindfulness. Op donderdag heb ik een andere eerste klas en op vrijdag een vierde klas met ’s ochtends twee uur vtb mindfulness voor de oudere leerlingen. In iedere groep mag ik tijd besteden aan mindfulness. Ik heb geteld en kom erop uit dat ik dit jaar zo om en nabij 80 leerlingen de mindfulness oefeningen mag gaan leren, dat is een fijn vooruitzicht, ik heb er zin in.

 

Salim

Het was alweer de laatste schooldag van dit jaar. Tijdens de ouderavond had de vader van Salim me verteld dat zij naar Turkije zouden remigreren. “Erdogan is de beste, hij is goed”, zei vader tevreden tegen me terwijl hij zijn duimen omhoog stak. Het was geen vraag, dus ik gaf hem niet mijn mening hierover. Nu was het vandaag Salim’s laatste dag op school. Ik vroeg hem wat hij deze dag echt zou willen doen, waar hij zin in had. Hij vroeg me of ik wat oefeningen zou willen doen. De klas vond dit ook een goed idee, dus deden we een aantal oefeningen en namen we daarna afscheid van Salim.

Deze zomer appte Salim me: hij schreef dat het goed met hem gaat. De familie had een woning op het platteland gevonden, het was er rustig en veilig. Hij zal in september op een nieuwe school beginnen. Ik hoop dat het goed met hem zal gaan, daar in Turkije met die geweldige Erdogan.

 

Stem

Soms vragen mensen me naar mijn stem: “Wat is het wat jij doet met je stem?” Ik antwoord dan: “Ik zou het niet weten, het is gewoon mijn stem.” Een vriendin van me is een NLP master, ze vertelde me dat ik mijn stem zou gebruiken zoals Milton Erickson doet. Ik heb zijn video’s op YouTube bekeken. Ik vond de video over een vrouw die hij had behandeld door haar passie voor bloemen aan te boren. Voor mij zit daar een link met het Big Picture concept: werken met de passie van mensen. Om vergeleken te worden met Erickson is wat teveel eer, maar bekijk voor wat inspiratie deze video:

Milton H. Erickson M.D.